اپیزود نخست پادکست صوتی- تصویری ایران آکادمیا به گفتگو با منصوره شجاعی به عنوان کتابدار اجتماعی اختصاص یافته است. این گفتگو در ژانویه ۲۰۲۱ انجام شده و در هفتم فروردین ۱۴۰۰ برای نخستین بار منتشر شده است. شما می‌توانید در این پُست به نسخه تصویری و صوتی این گفتگو دسترسی داشته باشید. لینک‌های مفید در زیر پادکست به اشتراک گذاشته شده‌اند.

یادداشت‌ تکمیلی:

با تشکر از توجه دوستان به برنامه کتابداری اجتماعی،‌ و در پاسخ به نقد دو دوست عزیزی که به نام بلند و گرامی لیلی امیرارجمند اشاره کردند باید توضیح بدهم که :

  1. نام ایشان به عنوان اولین نفرات از کتابداران آکادمیک و تحصیلکرده در دانشگاه‌های معتبر امریکا در تاریخ کتابداری ایران ثبت شده و نام کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز با نام ایشان شناخته می‌شود. به همین سبب بر گردن من بود که از ایشان یاد کنم به همین دلیل در دقیقه ۱۳ این صحبت نام ایشان همراه با پیشنهاد ارزشمندشان برده شده و نام کانون پرورش فکری کودک در بخش کتابخانه‌های سیار و در دقیقه ۲۷ برده شده است.
  2. هرچند که ملزم به پاسخگویی هستم اما باید این نکته را هم یادآور بشوم که موضوع صحبت من معرفی جریان کتابداری اجتماعی و تجربه‌های شخصی من دراین مورد بوده است که البته برای ورود به بحث کتابداری اجتماعی لازم بود که ابتدا نگاهی به پیشینه کتابداری داشته باشم. تمرکز این گفتگو بر سه محور بود: کتابخانه ملی،‌ شورای کتاب کودک، و جریان کتابداری اجتماعی و پیشبرد آن از طریق تشکل‌های غیردولتی که تجربه‌های شخص من برگرفته از حضور در این سه حوزه بوده است.
  3. بنابراین پرداختن به نقش مهم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان از محورهای این بحث نبود هرچند که نام بردن و یاد کردن از این نهاد و نیز نام بلند لیلی امیرارجمند هم لحاظ شد. و چنانچه نام اساتید و پیش کسوتان دیگر ازقلم افتاده، به گردن شاگرد کم حافظه‌ای چون من بوده است.‌

منصوره شجاعی

به دوستان خود بگویید!
Share
می‌خواهید با ما در ارتباط باشید؟

4 نظر

  1. ای کاش در آغاز گفتگو
    واژۀ ترکیبی “کتابداری اجتماعی” را تعریف میکردید و تفاوت و یا فصل مشترک آنرا با “کتابداری” عرفی توضیح میدادید…

  2. سلام من هم ممنون و هم خوشحالم که مطالب مفیدی ارایه شد و هم متاسف که اگر بد بین نباشم و نگویم جانبدارانه ، اهمال کاری داشت و حق مطلب را بدرستی ادا نشد . مگر می شود از کتابداری ، کتابداری اجتماعی و کتابداری سیار نام برد و به تفصیل گفت ، اما از لیلی ازجمند و کتابخانه های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان غافل ماند . کاری که این خانم و این نهاد برای فرهنگ و حرفه کتابداری کردند بر کسی پوشیده است؟ آقای علی میرزایی که بانی فصلنامه نگاه نو است و خانم شجاعی در همین مصاحبه از او به عنوان یکی از حرفه مندان نام می برد اعلام می کند که “من مدیون کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان هستم ” و بخش کتابداری ایرانیکا را به درخواست زنده یاد احسان یار شاطر می نویسد و در آن و همچنین در کتابی که در این مورد می نویسد از خانم لیلی ارجمند و نقش او بر بنیان گذاری کتابخانه های کانون در سراسر کشور، مناطق محروم شهری ، کتابخانه های سیار روستایی و عشایری اسمی نبرد . ممنون و قدردان آن نهاد نشد؟ علاوه بر خانم شجاعی که از مهر و مدارا می گوید ،ایران آکادمیا باید در این مورد پاسخگو باشد ، چرا که داعیه آموزش و ترویج علمی و فرهنگ غیر جانبدارانه را دارد.

  3. مایه بسیارشگفتی است که خانم منصوره شجاعی دربیان کتابداری وتاریخچه آن وموسسین این حوزه ازهمه دست اندکاران نام بردندالاازخانم لیلی امیرارجمند که دارای دکترای رشته کتابداری ازآمریکابودند وقدیمی تروفعالترازخانم انوش انصاری وهم بنیانگذارکانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان ایران که دراقصی نقاط ایران کتابخانه تاسیس وراه اندازی کردندوهم ایشان بودند که حتی قبل ازایجادشورای کتاب کودک متولی امر کتابخوانی درایران شدند. جالب ترین که ایشان ازآقای علی میرزایی ” نگاه نو ” و آقای آزرنگ وآقای بهمن بیگی نام می برد بدون آن که اشاره داشته باشد که هرسه آن هابا کانون پرورش فکری همکاری داشته اند. چنین موضع گیری ازکسی که درباره کتابداری اجتماعی سخن می گویدوکتمان حقیقت می کند، تاسف آوراس. این موضوع راباید به چه حسابی گذاشت……؟

Leave a Reply to عبداله ارض پیما لغو پاسخ

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید